Boze standaardbrief

13 - 3 - 2009

360176groot_2Standaardbrieven zijn soms net niet standaard genoeg. Toen ik in het centrum van Amsterdam woonde vroeg ik eens een parkeervergunning aan. In de brief die ik daarop ontving, stond dat de wachttijd gemiddeld drie jaar bedroeg.

Ik vergat in de loop der jaren mijn aanvraag en twee jaar later verhuisde ik naar een ander stadsdeel. Toen ik een week op mijn nieuwe adres woonde, kreeg ik een boze, bijna onbeschofte standaardbrief van het Stadsdeel Centrum: xe2x80x9cIn 2005 vroeg u een parkeervergunning aan en uit onze administratie is nu gebleken dat u helemaal niet woonachtig bent op het door u opgegeven adres.xe2x80x9d Daarna volgde wat dreigende taal over het misdrijf dat ik daarmee beging en dat ze tot vervolging zouden overgaan en zo. Sjongejonge.

Als ze in die brief nu hadden gezet: xe2x80x9cHet is ook mogelijk dat u verhuisd bent en in dat geval vervalt uw aanvraagxe2x80x9d, dan waren ze beschaafd gebleven, correcter geweest en dan hadden ze een betere standaardbrief gehad, die nog standaarder was omdat hij voor veel meer gevallen zou opgaan.

Nieuwe vriendelijkheid

13 - 3 - 2009

Microschoftxe2x80x9cDe directie van dit Pathxc3xa9-theater wenst u een prettige voorstellingxe2x80x9d, hoorde je vroeger altijd voordat de film begon in een Pathxc3xa9ater. Dat vond ik altijd een beetje al te gemakkelijk van die directie. Als je een bandje inspreekt met zoxe2x80x99n gelukwens, dan meen je het niet echt uit de grond van je hart.

Als die directie mij echt een prettige voorstelling zou willen wensen, dan vind ik dat ze met zxe2x80x99n allen in driedelig pak moeten binnenkomen voordat de film begint om die wens persoonlijk uit te spreken. Pas dan kun je zoiets serieus nemen.

Dat bandje is net zoiets als een bordje xe2x80x9cSmakelijk eten!xe2x80x9d op je tafel in een cafetaria. Stel je voor dat zoxe2x80x99n bordje per ongeluk terechtkomt in vluchtelingenkamp in Soedan of op de Anorexia-afdeling van een psychiatrische kliniek!

Ik moest hieraan denken toen ik een melding van Microsoft kreeg in mijn e-mail:
xe2x80x9cSuggestions for your network:xe2x80x9d en volgt er een lijst met kennissen van mij, waarbij staat: xe2x80x9cThese are people in your contact list. If you add them to your network, you’ll get new ways to stay in touch.xe2x80x9d

Naar die xe2x80x9cnew ways to stay in touchxe2x80x9d ben ik heel benieuwd. Vooral omdat bij die contacten een goede vriend van me staat die in 2001 is overleden.

Linda en de dood

12 - 3 - 2009

LindaLinda is echt een blad van deze tijd, met antwoorden op eeuwige vragen. Ik weet door de Linda bijvoorbeeld dat het geen wonder is dat ik zo’n watje ben; dat komt doordat ik door een vrouw ben opgevoed. Linda, bedankt.

In de wachtkamer van de tandarts las ik in een oude Linda een ontroerend artikel. Het was een interview met de vrouw van de op 45-jarige leeftijd gestorven schrijver Adriaan Jaeggi. Zij vertelde hoe de laatste periode in het leven van Adriaan verliep, hoe het is om hem te missen en hoe hun twee dochtertjes met het verlies van hun veel te vroeg overleden vader omgaan. Pijnlijk en ontroerend.

Dat soort artikelen staat dus in de Linda. Waarom eigenlijk? Gewoon omdat het drama is waar mensen van houden. Wat heeft de weduwe Jaeggi eraan dat het in de Linda staat? Ik hoop iets.

In het artikel staat dat Adriaan vlak voor zijn overlijden een brief heeft geschreven aan zijn dochters waarin hij vertelt wat ze voor hem betekend hebben. Zou de Linda-redactie moeite gedaan hebben om ook die brief in het blad te mogen afdrukken? Misschien niet, maar over een paar jaar durven ze zelfs dat wel aan, denk ik, want waar een markt voor is, dat moet je niet links laten liggen. Of zou dat voor de Linda-redactie wel echt te intiem zijn?

Wat een baan

12 - 3 - 2009

TreinGisteravond zat ik een beetje ziek in de laatste trein naar Maastricht en er gebeurden allemaal vreemde dingen. Ze waren zeer surrealistisch, maar ik weet zeker dat ze echt gebeurden. Ik was blij dat ik een beetje koorts had, want daardoor kwam er een soort droomsausje bovenop deze bizarre gebeurtenissen.

Na station Eindhoven schoof de deur open en daar kwam Boudewijn Bxc3xbcch binnen met een lange bruine pruik op en zo’n damesbril waarmee je voor het leven gratis lid van de SP mag worden. Het was de conductrice en ze kwam de plaatsbewijzen inspecteren. Ze was zo streng en groot dat ik van haar zou verliezen met armpje drukken en ik verdenk haar ervan dat zij thuis ook van al haar familieleden de plaatsbewijzen controleert als ze zich van de huiskamer naar de kapstok begeven.

In een bank zat een meisje met een kortingskaart die ze desgevraagd liet zien. “Deze kaart was in 2008 al verlopen en het is nu 2009!” brieste de conductrice. “Dat gaat u geld kosten”, zei ze op een toon alsof ze het meisje wilde castreren. Het is niet Boudewijn Bxc3xbcch, dacht ik, het is de vrouwelijke uitvoering van Gargamel, de boze tovenaar die de smurfen altijd wil opeten.

Het meisje had geen legitimatiebewijs bij zich en was volgens de nieuwste Nederlandse regels dus een halve topcrimineel. De conductrice werd daar zeer boos over en liet het meisje haar drie voornamen harder dan nodig was spellen zodat de hele coupxc3xa9 het hoorde en met haar geboorteplaats ging het als volgt. “Wat is uw geboorteplaats?” Het meisje zei zachtjes: “De V.S.”. “Nee, ik vroeg niet het LAND, ik vroeg de PLAATS!” Dat bleek ‘Dundine’ of zoiets te zijn, of ‘Bumbine’.

Uiteindelijk moest het meisje een nieuw kaartje zonder korting kopen en haar kortingskaart werd in beslag genomen door Gargamelina. Nu ze klaar was, kwam ze langzaam maar zeker mijn kant uit. Haar voetstappen bonkten in een dof voodoo-ritme op het linoleum en mijn hart ging twee keer zo snel, terwijl het snot mij in de schoenen zonk. “Plaatsbeweis, bitte!” bitste ze me toe. “Dat is een bevel!” Met trillende vingers gaf ik haar mijn kaartje, waar ze dwars over de datum die de vorige conducteur erop had gestempeld, ijzig koud dezelfde datum stempelde. Ik kreeg er kippenvel van. daarna wilde ze mijn kortingskaart. Die moest ik helemaal uit zijn warme, beschermende portemonnee halen en toen wilde ze hem ‘scannen’ met een apparaatje dat ze bij zich had. “Kunt u hem niet gewoon even tussen uw roombillen houden, lieve goedaardige heks met de mooie golvende manen op uw wratten, want ik wil elk gevaar van straling of radioactiviteit in de kiem smoren”, durfde ik niet te zeggen. Wat ik wel zei is: “Uw collega heeft hem net ook al gescand en ik heb gehoord dat hij na twee keer scannen uit elkaar valt.”

Ze lachte daar niet om, maar het meisje uit Pumpine grijnsde er zielig om. Gelukkig was alles bij mij goed en ik was blij dat ik ongehinderd verder de kille nacht in mocht. Ik zag het glimlachende gezicht van mijn moeder voor me.

De conductrice van Loch Ness had zich een weg gebaand door de klapdeur en voerde een gesprek met haar volgende slachtoffer. dat was een vrouw die Engels sprak met een Italiaans accent. Ze had geen kaartje en begon al snel te jammeren onder de terreur van deze wandelende psychologische eenmanspijnbank. Het laatste wat ik hoorde voordat ik wegzakte in een zweterige dommel was: “Waar overnacht u meestal?”
-“Boehoehoe…In het boehoehoe appartement van mijn man, boehoehoehoehoe!”

Gezakt

12 - 3 - 2009

RlesVorige week is mij overkomen wat gemiddeld 59 procent van de kandidaten overkomt: ik ben voor de eerste keer gezakt voor mijn rij-examen. De examinator zei: “Ga hier linksaf”, en toen reed ik een straat in waar een rood bord met een witte balk voor stond. Ik gaf flink gas en we kwamen keihard tot stilstand tegen een blinde muur, waarbij de examinator de binnenspiegel tegen zijn neus kreeg. Daar laten ze je tegenwoordig dus al voor zakken. Belachelijk.

Tijdens het evaluatiegesprek zei de examinator: “U heeft geen echte fouten gemaakt, maar u anticipeert te laat op situaties.” Daar had hij gelijk in; ik vond eigenlijk zelf ook al dat ik nog niet klaar was voor een examen. Troost bieden hoort bij de standaardprocedures die een examinator goed onder de knie moet hebben en geheel ongevraagd, begon deze mij inderdaad te troosten. “Volgende keer beter. Sommige mensen kunnen goed autorijden en u zult waarschijnlijk weer iets anders goed kunnen. Wat voor werk deed u ook alweer?”

Ik kwam even in de verleiding om terug te zeggen: “Sommige mensen weten hoe ze zich smaakvol kunnen kleden en anderen lopen erbij zoals u”, maar dat zei ik maar niet.

Eigenlijk ben ik al een heel eind gekomen, vind ik, sinds ik de rij-simulator op mijn eerste rijles vier keer in de prak reed, dus ik kom er wel, al moet ik desnoods in een te kort rokje examen doen!

Ex-Amsterdammer

6 - 3 - 2009

Ams_2Nu ik al acht maanden niet meer in Amsterdam woon, na er 22 jaar gewoond te hebben, begin ik de leuke kanten van die stad weer te zien. Het bruist daar en er is altijd wat te beleven. Ze hebben er bovendien de mooiste bouwputten van Nederland. Amsterdam heeft het, maar Doetinchem doet het hem, denk ik tegenwoordig als ik in Amsterdam ben. Er zijn best zaken die ik mis nu ik niet meer in onze hoofdstad woon, maar de humor van Amsterdammers hoort daar niet bij.

Laatst was ik met een stel Amsterdammers op stap die heel erg last hadden van Amsterdamse humor. xe2x80x9cWil je een paperclipje?xe2x80x9d, vroeg ik beleefd aan de Amsterdammer die twee blaadjes aan elkaar wilde hechten.  xe2x80x9cNaw, ik ken het netuulik mit mxe2x80x99n waasvinger purrebere, mor dor hippik waaneg anxe2x80x9d, zei hij met een air van kijk eens hoe grappig ik ben. Ik haalde diep adem.

De andere Amsterdammer had een kind van een jaar en om het gesprek op gang te houden vroeg ik beleefd wat tot nu toe de leukste periode was geweest met dat kindje. Hij begon daarover na te denken en terwijl ik zat te wachten op een antwoord kwam de andere Amsterdammer er met een kwinkslag doorheen: xe2x80x9cNaw, det is netuulik niet saun snuggere froag fen je. Het moaken netuulik! Det wes xe2x80x99t luikste! Heh, heh, heh, heh!xe2x80x9d

Gelukkig houden Amsterdammers veel van zichzelf. Dan houdt er tenminste iemand van ze.

Vreselijke ramp

4 - 3 - 2009

Pil
Het wordt tijd dat er een erger woord wordt uitgevonden dan ‘ramp’. Als een vloedgolf honderdduizenden mensen inclusief hun huizen wegvaagt is dat een ramp. Als een vliegtuig in een weiland neerstort, is dat volgens onze premier zelfs een ‘vreselijke ramp’. Ik vind dat er een groot verschil is tussen deze twee voorvallen en zou Balkenende dan ook willen adviseren om iets aan zijn gebruik van het woord ramp te doen. Nu er nog geen erger woord dan ramp in onze taal is, zou het bijvoorbeeld ‘vreselijk ongeluk’ kunnen noemen ‘enorme crash’ of ‘zonder twijfel best wel onfortuinlijk rampje’. Ik beloof dat ik nog ga nadenken over betere alternatieven.

Het is natuurlijk vervelend dat er negen mensen dood zijn en veel gewonden en dat andere mensen erge dingen hebben meegemaakt als te weinig aandacht van hulpverleners of vlekken van tandpasta op hun kleding uit een tube waarvan het dopje niet goed was vastgedraaid, maar ik denk dat deze vreselijke ramp het programma ‘Air Crash Investigation’ op National Geographic Channel niet zal halen.

Om mijn vliegangst te bezweren kijk ik graag naar dit programma. Mijn favoriete vliegtuigongeluk is dat waarbij het onderhoudsteam was vergeten om repen plakband van de hoogtesensoren af te halen, waardoor de bemanning pas wist hoe hoog het vliegtuig echt vloog toen ze een berg binnenvlogen. Dat is nog eens een ongeluk waar je wat mee kxc3¡n.

Het lijkt me nog heel moeilijk om van dit Turkish Airlines-ongeluk een spannende gedramatiseerde versie op te nemen. Ik zie die zwartedoosdialogen al gedramatiseerd terug:

-Zeg Mustafa volgens de hoogtemeter zitten we op min acht voet. Klopt dat wel? Yildiz zegt van niet.

-Ach Kivanxc3xa7, wie zijn jullie om aan de Automatische Proleet, eh Piloot te twijfelen? Ga zitten en doe je riem los, we zijn volgens de instrumenten al een kwartier geland.

En dan hoor je een grote klap.

Nee, dat wordt niks, ben ik bang.

Ramptoeristen

3 - 3 - 2009

RampEen ongeluk zonder ramptoeristen is als kamille zonder thee. Aan het fenomeen ramptoerist kun je zien dat de mensheid eigenlijk niet beschaafder is dan in de Middeleeuwen. Als de doodstraf weer zou worden ingevoerd met bijbehorende openbare terechtstellingen, zou dat koren op de molen zijn van velen.

Bij het recente vliegtuigongeluk in het weiland van boer Biet zijn er ook weer veel ramptoeristen. Zij parkeren op de vluchtstrook naast het weiland zodat ze alles goed kunnen zien. Om dat tegen te gaan hebben de autoriteiten schermen geplaatst zodat niemand meer kan zien of er echt een kapot vliegtuig ligt, een gestrande walvis of een reuzebanketletter.

Ik vind dat jammer. Ze moeten die ramptoeristen gewoon tegen elkaar aan laten knallen. Zullen ze heerlijk vinden. Dan zitten ze pas echt op de eerste rang.

Het licht zien

6 - 2 - 2009

Blub
xe2x80x98Het staat in de Bijbel, dus het is waarxe2x80x99. Altijd weer leuk om mensen te horen die dit geloven. Een paar maanden geleden was er de van de puck gerukte hockeymoeder uit Alaska die dit in het openbaar verkondigde en gisteravond werd het argument weer eens gebezigd door een EO-fossiel met half werkende hersenhelften: Bert Dorenbos (zielig dat hij net niet Bert Braambos heet).

Ik ben altijd jaloers op de mensen die bij zoxe2x80x99n discussie zitten, want ik zou zelf eens live met iemand geconfronteerd willen worden die zeker weet dat de wereld in zes dagen geschapen is omdat het in de bijbel staat.

Op bladzijde 1 van de bijbel, waar staat dat de wereld in zes dagen geschapen is, staat ook dat God op dag 1 het licht schiep en een paar dagen later pas de hemellichamen die dat licht geven. Hij schept er twee: de zon en de maan. Had Hij misschien zijn bril niet op toen Hij zag dat het goed was?

Als dit echt het Woord van God is, dan zou Hij het niet ver schoppen in een CITO-toets, ben ik bang.

Overigens moeten we ook af van die zinsnede xe2x80x98geloof je in het scheppingsverhaal of geloof je in de evolutietheorie?xe2x80x99 die steeds in deze discussies opduikt. In de evolutietheorie geloof je niet. Het is een theorie die verworpen wordt als er zich een betere verklaring aandient. Dat staat diametraal op iets onwrikbaars waarin je moet geloven.

Meervout

8 - 1 - 2009

Heems
De laatste jaren verschijnen regelmatig alarmerende berichten over detaalvaardigheid van jongeren. Ze zouden niet meer fatsoenlijk kunnenspellen en als ze lezen begrijpen ze maar de helft. Die berichten lekenme altijd schromelijk overdreven. Ze weten best dat je ‘rozengeur enmaneschijn’ moet spellen en dat werdt altijd met dt moet. Laatst heb ikzelfs een jongere ontmoet die xc3xa9xc3xa9n van de vijf uitzonderingen kende opde tussen-n regel, dus het valt allemaal wel mee, dacht ik. Totdat ikvandaag in de trein met de neus op de feiten werd gedrukt.

Drie jongeren, zo te zien minstens van MBO-niveau, hadden een discussieover taal. "Wat is eigenlijk het meervoud van het woord plan?" zei xc3xa9xc3xa9nvan hen. De andere twee keken hem gexc3xafnteresseerd aan en eentje zei nalang nadenken: "Plennen, toch?" De andere zei: "Inderdaad, dat is hetvolgens mij ook. Plxc3xa4nnen. Met een umlaut." Ze knikten alledrie enstapten tevreden over op een ander gespreksonderwerp.